Daniel Kent

İnternet iletişim tarzımızı değiştirdi. E-posta, anlık mesajlaşma, Kredi hesaplama  video konferans, MySpace, YouTube ve daha fazlası ile, geçmişimizdeki herhangi bir zamanda birbirimize daha çok bağlıyız.

İnternette bulunmayan kişiler genellikle arkadaşlarından ve ailelerinden koparılır ve büyük ölçüde toplumdan izole edilir. Aslında, herkesin dünyasının genişlemesiyle dünyayı daralan tüm ırk ve cinsiyete mensup insanlardan oluşan bir demografi var: yaşlılar.

Daniel Kent , Indianapolis, Indiana merkezli gençlere yönelik, kar amacı gütmeyen bir kuruluş olan Senior Connects ile bunu değiştirmek istiyor . Senior Connects, lise ve kolej çocuklarını internetin bu nesle getirmesi için bağımsız yaşam tesislerine gönderir, onları aile, sevdikler ve günümüzün nabzı ile yeniden bağlar.

Bu çalışmanın etkisi anlaşılamıyor. Daniel'in ilk öğrencilerinden Helen Lenke'nin dediği gibi, “Artık, bekçiyi beklemek zorunda değiliz. [Daniel] ve yardımcıları, basit bir formülle bize öğretimde sabırlı, saygılı, nazik ve başarılıydı. kendi e-postalarını yazmak, poker oynamak, köprü kurmak, haberleri izlemek, internette pazarlık aramak, ailemin hukuk ve tıp profesörleri ve onlardan çok daha fazla ödül alan fotoğraflarını bulmak. ”

Sonuçlar şaşırtıcıydı. Sadece 2004 yılında, Senior Connects, 10,076 bölge sakinine hizmet veren 61 bağımsız / yardımlı yaşam tesisine bilgisayar erişimi sağlamıştır. Onun çabaları için, Daniel 2003 yılında Indiana Ortaokulu'nun Gönüllüsü olarak kabul edildi. Aynı zamanda 2005 yılında bir ulusal ödül olan BRICK Ödülü'nü kazanan 2004 ulusal "Puan Noktaları" ödülüne layık görüldü ve çalışmalarını ortak bir kararla kabul etti. Indiana Eyalet Evi ve Senatosu.

Şimdi Daniel Net Okuryazarlığı'nın yaratılmasıyla başka bir seviyeye çağıyor . Bu organizasyon, Senior Connects'i diğer üç programla birleştirir:

İnsanları çevrimiçi güvenlik konusunda eğitmek için çalışan Güvenli Bağlar

Kamu tarafından sübvanse edilmiş çoklu konut birimi konutlarında yaşayan yetersiz hizmet alanlara bilgisayar erişimi ve eğitimi getiren Bilgisayar Bağlantısı

Kamu yararına olan ve kendi bilgisayarlarına sahip olmayan ilkokul çağındaki çocuklarla ailelere erişim ve eğitim sağlayan Gençlik Bağları

Net Okuryazarlığın amacı interneti herkese getirmek, böylece kimsenin dışarıda kalmaması ya da geride kalmaması.

Kısa bir süre önce Daniel'le yetişme ve ona Üst Düzey Connects'in yaratılışını, Net Okuryazarlığa nasıl dönüştüğünü ve programlarını nasıl geliştirdiğini sorma şansı yakaladık.

HowStuffWorks: Senior Connects'i başlatmak için nereden ilham aldınız?

Bir bilgisayar eğitim oturumu sırasında Daniel Kent ve Senior Connects ekibi

Daniel Kent: Halk kütüphanemize gönüllü olarak dahil olduğum birçok gönüllüyüm. Gönüllülük yapabileceğimiz fırsatlardan biri de bir dizi bilgisayar eğitimidir. Tüm kütüphane kullanıcılarına açıklar ve bilgisayar temellerinden e-posta ve ötesine kadar her şeyden farklıdırlar.

HowStuffWorks: Her zaman bilgisayarlarla çalıştın mı?

Daniel Kent: Gerçekten gençliğimden beri bilgisayarlarla çalışıyorum, bunun benim için gerçekten iyi bir fikir olacağını düşündüm.

HowStuffWorks: Bilgisayarlarla oynamaya başladığında ne kadar gençtin ?

Daniel Kent: Ben neredeyse diyorum. Bazen klavyeyle dalga geçiyordum, ama ailem bana her zaman bilgisayarlara ilgi duyduğumu söyledi.

HowStuffWorks: Peki kütüphanede gönüllü olmak nasıl Senior Connects'e dönüştü?

Daniel Kent: Yani oraya gönüllüyüz, ve daha önce oraya yardım ettiğim bir beyefendi, bir e-posta sınıfı için geri döndü. Dersten sonra sohbet ettik ve programdan gerçekten keyif aldığını belirtti, ancak tekerlekli sandalyeye bağlı olan ve halk kütüphanesine hiçbir ulaşım taşımayan emeklilik evinde bir arkadaşıyla konuşuyordu.

HowStuffWorks: Çan kafandan çıktığı zaman mı? Bunu duymak mı?

Daniel Kent Kesinlikle. Özellikle öğrenci olarak, hiç kimsenin öğrenme fırsatını reddetmemesi gerektiğini hissettim. Sonuç olarak, bu beyefendinin arkadaşına Kredi hesaplama yardımcı olabilecek bir organizasyona baktım.

HowStuffWorks: Ve yardım edebilecek birini bulamadığınızda, kendi ellerine aldın mı?

Daniel Kent: Bazı arkadaşlarım var ve Senior Connects'e başladık.

HowStuffWorks: Bunu başlattığın zaman kaç yaşındaydın?

Daniel Kent: Ortaokuldaydım. 8. sınıfta.

HowStuffWorks: Peki, siz sadece emeklilik evlerine gitmeye ve hizmetlerinizi sunmaya başladınız mı, yoksa geri adım atıp oradaki organizasyonu yarattınız mı?

Daniel Kent: Kar amacı gütmeyen bir statü almak istediğimizi biliyorduk, ancak bir başlangıç ​​yapmak istedik. Bu yüzden kütüphaneden ve birkaç başka kuruluştan ve yerel şirketlerden bilgisayar bağışları için etrafa baktık. Ayrıca kütüphaneden bilgisayar el kitapları bağışlarını aldık. Ve bu çok yardımcı oldu, çünkü yaptığımız şey, yazı tipi boyutunu arttırdığımız, herşeyi biraz daha arkadaş canlısı yapan şeyler yaptık. Ve sonunda müfredatımızı el kitaplarından çıkardık.

HowStuffWorks: İlk bağışları programın başlamasının en zor kısmı oldu mu?

Daniel Kent: Başlangıçta karşılaştığımız en büyük engellerden biri, birçok emeklilik evinin bilgisayarları olmadığı gerçeğiydi. Bu yüzden yakında bilgisayarları yenileme işine girdik. Ve bu, Net Okuryazarlığın bugünün önemli bileşenlerinden biri.

HowStuffWorks: Ve bu hepiniz ve arkadaşlarınız tarafından yapıldı mı? Küçükler?

Daniel Kent: Tüm süreç boyunca, gençlik hizmetine tamamen genç yönetiliyordu. Tamamen gençlere yönelikti. Tüm yönetim kurulu üyelerimiz ve yöneticilerimiz gençti. Fakat 501 (c) 3 statümüzü geliştirdikçe, küçüklerin büyük paralar için gerçekten sorumlu tutulamayacağını fark etmeye başladık.

HowStuffWorks: Bunu nasıl aştın ?

Daniel Kent: Gençlerin güçlendirilmesinde ve kar amacı Kredi hesaplama gütmeyen grup yapımında tecrübe sahibi olan birkaç kişi ile çalıştık. Bu yüzden kısmen gençlik kurulu / kısmen yetişkin bir tahta oluşturduk. Gerçekten daha iyi olduğu ortaya çıktı çünkü sadece gençler ve yetişkinler birlikte çalışmakla kalmıyor, aynı zamanda gençler sıklıkla yetişkinleri yönlendiriyorlar. Çoğunlukla, yetişkinler çok sayıda öğrencinin ilgi duyduğu alanlardadır. Örneğin yönetim kurulumuzda bir lise müdürümüz var; BT adamlarımız ve avukatlarımız var. Ve şu anda eğitim, bilgisayar ve hukuktan çok etkilendim, bu yüzden benim için iyi çalışıyor.

HowStuffWorks: Yetişkinlerin organizasyonun günlük durumu nasıl dahil edilir?

Daniel Kent: Aslına bakılırsa, yetişkinler bizi oraya götürecek insanlardı, o zaman sürücü izinlerimiz yoktu. Şimdi, 501 (c) 3 statümüzü elde etmemize yardımcı olan bir çok yetişkinle çalışıyoruz, bir sürü evraktan bize yardım ettiler, vb.

HowStuffWorks: Yetişkinler bürokrasi için iyidir?

Daniel Kent: Kesinlikle. Bize tüm hükümet belgelerinde ve bürokraside gerçekten yardım ettiler.

HowStuffWorks: İhtiyacı görmekten başka, sizi bu konuya çeken neydi? Bir iki, hatta bazen üç kuşaktan bile olmayan insanlarla yakın çalışmaktan ne anlıyorsunuz?

Daniel Kent: Şahsen ben… her iki büyük babam da teknoloji meraklısı, her ikisinin de bilgisayarı var, ama e-posta kullanmıyorlar. Gerçekten onlarla temas halinde kalmak istedim. Artık şimdi onlarla e-postalarımı postalayabiliyorum. Ek olarak, ne kadar önemli olduğunu, dünyamızda ayrılmaz teknolojinin ne olduğunu biliyoruz. Bu arada, dünyaları genellikle küçülüyor; Anahtarları alınıyorlar ve böyle devam ediyorlar.

HowStuffWorks: Bunu, dünyalarını İnternet üzerinden genişletme şansı olarak gördünüz mü?

Daniel Kent: Kesinlikle. Bu onların dünyalarının büyümesi için bir fırsattır - İnternet aracılığıyla arkadaşlarına ve ailelerine kaynaklara ve erişime anında erişme şansı.

HowStuffWorks: Bu, Net Okuryazarlığa nasıl dönüştü?

Daniel Kent: Net Okuryazarlığı, internet okuryazarlığının yaşlı vatandaşlara uygulanan bir olgu olmadığını, tüm toplumumuzun genelinde yaygın olduğunu fark etmeye başladı. Başlangıçta, aileleri kamu yardımları olan, bölüm 8 HUD konutu ve diğer birkaç öğrenciden oluşan, aynı zamanda bilgisayar erişiminden yoksun veya bilgisayar eğitiminden yoksun olan, bir kaç kesimi belirledik. Buna ek olarak, son zamanlarda ana odaklarımızdan biri bilgisayar güvenliği yönündeydi.

HowStuffWorks: Bilgisayar güvenliği?

Daniel Kent: Lisede ve ortaokulda, birçoğumuz bir sağlık dersi alıyor ve güvende ve fiziksel olarak formda kalmayı öğreniyor, ama bize öğretmedikleri şey internette nasıl güvende kalabileceğimiz. Artık “Dateline” gibi pek çok korkunç hikâyeyi ve çocuklar hakkındaki tüm diğer haber programlarını, tamamen masum olduklarında ve yırtıcılardan nasıl kaçınılacağımızı ve kimi zaman nasıl davranacağımızı bilmediğimiz zaman internetten faydalanmanın yararlarını duyuyorsunuz. Internet üzerinde saygılı. Farkındalık kazanma arzusuyla, Güvenli Bağlar adı verilen başka bir organizasyon oluşturduk.

HowStuffWorks: Yani sizde Senior Connects var, Güvenli Bağlantınız var, sitenizde listelenen başka kuruluşlar var. Net Okuryazarlık, hepsini bir şemsiye altında bir araya getiriyor mu?

Daniel Kent:Kesinlikle. Bu yüzden yönetim kurulumuzu yeniden düzenledik ve programlarımızı düzene koymaya çalıştık. Ve son zamanlarda, Indiana ve Amerika Birleşik Devletleri boyunca Central Indiana Public Schools ve diğer birkaç şehirle birlikte çalışarak, toplumlarında tekrarlanabilir ve ölçeklenebilir bir Senior Connects / Net Okuryazarlık programı geliştirmekteyiz. Örneğin, bizim en büyük devlet okulu sistemlerinden biri olan Indianapolis Halk Okulu Sistemi, onların yedi veya sekiz lisesinin her birinin, Öğrenci Güçlendirme Bilgisayar Yardım Derneği gibi, adını verdikleri bir Net Okuryazarlık Kulübünü kabul ettiklerini düşünüyorum. Yaptıkları şey sadece okul sistemlerinin hizmet ettiği topluluğa yardım etmeleri değil, aynı zamanda bilgisayarları bir araya getirme, hibe verme, öğretme ve yazma gibi değerli becerileri öğreniyorlar.

HowStuffWorks: Bulunduğunuz bölgede daha geniş bir net-literate kültürü yaratmaya ve daha sonra ülke çapında yayılmasına izin verdiğinize benziyor.

Daniel Kent: Anladın.

HowStuffWorks: Gelecekte Net Okuryazarlık için neler var? Bunu nerede görüyorsun?

Daniel Kent:Geçen yaz, Indianapolis'teki bir dizi şehir, şehir lisesi ile çalışan bir program düzenledik ve bir sonraki program için müfredatı oluşturmamıza yardımcı oluyorlar. Bir sonraki programı, akademik müfredatı dahil etmek isteyen bir dizi okul bölgesinden çoktan haber aldık. Ayrıca bilgisayarları toplamak ve bunları yeniden üretmek için eyalet ve şehirlerde neredeyse aylık bilgisayar sürücülerimiz var. Ayrıca, gerçekten neyin düzgün, neyi başaramadığımız bilgisayarlar, yaptığımız şey Varlık Yönlendirme adlı bir kuruluşla ortaklık kurmamız. Yaptıkları şey, güvenli veri eleme ve bilgisayar geri dönüşümü konusunda uzmanlaşmak. Diğer bir deyişle, bilgisayardaki tüm çok hassas, çok gizli bilgileri (hastanelerden ve askeriden) alıyorlar ve tüm verilerin silinmesini sağlıyorlar. Ve onlar'

HowStuffWorks: Net Okuryazarlığı Indianapolis ve Indiana'nın ötesine mi yayılıyor?

Daniel Kent: Kesinlikle. Temel amaçlardan biri, tüm programı, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki ve hatta dünyadaki topluluklar boyunca ölçeklenebilir ve tekrarlanabilir olacak şekilde oluşturuyoruz. Biz aslında kendimiz Birleşik Devletler ve diğer ülkelerdeki şubeler yaratmadık, ancak bizler müfredatımızı duyan ve kendi dallarını başlatmak isteyen bireylerden yazışmalar aldık. Ve San Jose, California'dan Atlanta, Georgia, Syracuse, New York ve hatta Winnipeg, Kanada'ya kadar her yerden cevap aldık.

HowStuffWorks: Şemsiyeniz altında olmasalar bile, sizi tavsiye ettiğiniz ve oluşturduğunuz materyallerle kendi programlarına başlıyorlar mı?

Daniel Kent: Kesinlikle.

HowStuffWorks: Gitmeden önce, programınızın bir kişinin hayatını nasıl değiştirdiğine dair bir örnek verebilir misiniz?

Daniel Kent:İlk öğrencilerimizden biri, adı Dr. Grinnan. Çok sayıda torun vardı ve çok sık yaşadığı için sık sık iletişim kuramadığı için çok uzaklarda yaşıyorlardı. Giriş yapan ilk kişilerden biriydi ve çok hevesliydi. Sanırım coşku çok bulaşıcıdır çünkü hepimiz çok heyecanlıydık. İlk başta, bilgisayarlarda eski ana bilgisayarların nasıl programlanacağı, kolejde ne öğrendiği dışında bir şey bilmiyordu. Öyleyse insanlar sürekli hayal kırıklığına uğrayacaktı, çünkü her zaman emeklilik evinde bilgisayardaydı, bu yüzden çok az insan bunu başarabilecekti. Her zaman araştırmanın yapıldığı bilgisayarın önünde kalırdı - tıbbi durumlara bakmak, torunlarını e-postayla göndermek, hatta kart oyunları oynamak bile. Sonunda, kendi bilgisayarını aldı, bu yüzden birçok sakin bu konuda daha mutlu oldu.